Bandaríkjamenn endanlega týndir í egin hroka

Það kemur fram á forsíðu fréttablaðsins í dag að Kaninn sé endanlega búinn að ákveða innrás í Írak. Ákveðið hefur verið að ráðast inn, þrátt fyrir nýlegar kannanir sem sýna það að meirihluti bandarísks almennings er ekki hlyntur einhliða árásum Breta og Bandaríkjamanna. Það er athyglisvert að sjá það að nú hafa þeir ákveðið að kasta málinu úr sínum höndum. Nú er verið að taka fyrir nýja tillögu Breta í öryggisráðinu og hafa Bandaríkjamenn sett dæmið upp með þeim hætti að ekki sé verið að greiða atkvæði um stríð í Írak, sú ákvörðun hafa þegar verið tekin. Atkvæðin snúist um það hvort árásirnar verði með samþyki öryggisráðsins.

Þannig er verið að reyna að knýja menn til samstöðu með því að leggja trúverðugleika S.Þ. undir. Bandaríkjamenn eru tilbúnir að leggja samtökin í hættu vegna hagsmuna sinna í Írak. Þessa aðgerð má heimfæra yfir á íslenskan veruleika. Þá myndi Sjálfstæðisflokkurinn segja Alþingi óþarft af því að þeir tapa í kosningum, eða KR leggja niður úrvalsdeildina í knattspyrnu, því að ef þeir eru ekki meistarar þá er deildin varla trúverðug.

Þessi frekja, yfirgangur og fífldirfska Bandaríkjamann á eflaust eftir að ýta undir kanahatur framtíðarinnar. Ég held að þeir ættu að fara aðhugleiða það að þeir þarfnast Evrópu, alveg eins og við þörfnumst þeirra. Það klæmi mér ekki á óvart, ef fram heldur sem horfir, að Kaninn eigi eftir að sækja um að komast í myntbandalag Evrópu vegna hruns dollarans innan fárra áratuga.

Að lokum er rétt að minnast á það sem kom fram í lok síðasta þáttar af 60 mínútum. Þar hélt Andy Rooney sinn vikulega pistil og fjallaði hann um afstöðu Evrópuþjóða til stríðs í Írak. Hann endaði pistil sinn nokkurn veginn á þessa vegu ,,Bandaríkjamenn mega vera á móti stríði gegn Írak, það er þeirra réttur. En ekki Frakkar, þeir skulda." Ef Bandaríkjamenn sem hafa tamið sér gagnrýna hugsun og eru velvirtir fyrir vikið, hafa einnig tamið sér þennan hugsanahátt, þá held ég að hver maður sjái að hið nýja ,,trend" Kanahatur, er ekki tilkomið vegna tilviljunar.


ÁGÁ

Aumingjaskapur og hálfkák Samfylkingarmanna

Allir sem fylgst hafa með uppgangi Samfylkingar í skoðanakönnunum hafa væntanlega tekið eftir þeirri hræðslu sem einkennir flokksmenn þess flokks eftir nýfengna frægð. Samfylkingarmenn eru sannarlega ekki að sanna sig þó svo að flokkurinn sé kannski loksins að uppskera. Þetta má sjá í svörum þeirra í hinum ýmsu fjölmiðlaviðburðum. Samfylkingarmenn eru farnir að sitja svo svakalega á eigin skoðunum að suma er varla hægt að taka mark á lengur. Þetta eru hlutir sem hafa hægt og rólega orðið meira áberandi eftir því sem fylgið eykst í könnunum.

Sem dæmi þess ætla ég að benda á skemmtilega fyrirspurnasíðu hjá vefnum aldeilis.net, þar sem þeir hafa sent 8 frambjóðendum hvers flokks úr öllum kjördæmum fyrirspurnir. Þessar fyrirspurninr varða komandi stríð í Írak og afstöðu þingmanna til þess. Þar er að finna lítið um svör frá flestum frambjóðendum, en eins og gefur að skilja eru frambjóðendur Vg áberandi bestir og samkvæmir sjálfum sér. Þar er ekki að finna klisjuleg svör í nafni flokksins heldur skoðanir þeirra einstaklinga sem sitja fyrir svörum. Ég hef ákveðið að birta svar Gísla S. Einarssonar, þingamanns Samfylkingar á Vesturlandi:

Það var tekin sameiginleg afstaða í þessu máli sem gildir fyrir alla og þið hafið fengið svarið

Svona svör sýna ekkert nema aumingjaskap og ósjálfstæði þingmanna. Það er í lagi að Össur svari beint fyrir flokkinn, en að 5. þingmaður vesturlands skuli ekki geta sagt eigin skoðun, það nær ekki nokkurri átt.

Ég vil því hvetja Samfylkingarmenn til að tapa ekki manndómnum í tilraun til að vinna slaginn. Þó svo að þeir fái atkvæði okkar í skoðanakönnunum þá eru þeir ekki búnir að tryggja krossinn á seðlinum. Það hefur sannað sig að menn sem sitja ekki á skoðunum sínum njóta almennrar virðingar almennings fyrir vikið, þrátt fyrir að fólk sé ekki sammála þeim. Dæmi um þetta eru Steingrímur J. Sigfússon og Pétur Blöndal. Pétur er reyndar kannski ekki besta dæmið þar sem bláa hönd Davíðs hefur nú þegar ákveðið að hann skuli ekki hljóta ráðuneyti þrátt fyrir að vera í 2. sæti í sínu kjördæmi.

Þess ber að lokum að geta að enginn þingmaður Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks hefur svarað spurningunum, eða að minnsta kosti ekki fengið svör sín birt ennþá. Spurningar og svör má lesa hér.


ÁGÁ

Refsingar Bandaríkjamanna

Í breska blaðinu The Observer frétt þar sem fram kemur að Bandaríkjamenn hyggjast refsa Þjóðverjum fyrir að styðja ekki fyrirhugaða innrás inn í Írak. Refsingin mun, ef af verður, verða flutningur allra herdeilda BNA í Þýskalandi frá landinu. Þetta myndi kosta Þjóðverja milljarða enda þúsundir hermanna staddir í landinu sem þarf að fæða og klæða. Þessar refsiaðgerðir eru ætlaðar sem víti til varnaðar fyrir önnur ríki og á væntanlega að kenna þeim að fylgja Kananum í einu og öllu.

Í ljósi þessa vil ég spyrja: ,,til hvers eru Bandaríkjamenn yfirleitt í S.Þ. og NATO." Til hvers eru samtök ef hlýða ber Bandaríkjunum í einu og öllu. Bæði fyrrnefnd samtök byggja á lýðræði, þó svo að neitunarvald stórra þjóða sé vissulega umdeilanlegt, og lýðræði gerir ráð fyrir skoðana- og tjáningarfrelsi. Það er ekki að sjá annað en að Bandaríkjamenn séu með þessu að taka undir þann háværa róm sem segir þá halda úti heimsvaldastefnu. Eða hvað er það annað en heimsvaldastefna að refsa öðrum lýðræðisríkjum fyrir að hafa ekki sömu skoðanir BNA, þrátt fyrir að mál þessi séu afgreidd í lýðræðislegum samtökum.

Ég held að ríkisstjórn BNA ætti að fara að hugsa um þá staðreynd að andstaða við sjónarmið þeirra og ,,Kanahatur" vex með degi hverjum. Sérstaklega er þetta hjá þeim þjóðum sem hafa verið stríðshrjáðar og vita hvað það þýðir að láta sprengja heimili sín og sjá ástvini sína myrta, pyntaða og konur sínar vera nauðgað.

Ath. að ef smellt er á fyrirsögn má lesa frétt um málið á heimasíðu The Observer
ÁGÁ

Hansi gefur ekki ástæðu til innrásar

Hans Blix, forystumaður vopnaleitarmanna í Írak, hélt í dag tölu í aðalstöðvum SÞ í New York. Þar kom ýmislegt fram um vopnaeign Íraka og óútskýrð brotthvörf hluta þeirra. Fram kom að Írakar hefðu í raun brotið skilmála SÞ um afvopnun og að öruggt væri að ekk væri hreint mjöl í pokahorninu. Hins vegar sagði Hansi að hann drægi í efa ýmsar ,,sannanir" Colin Powell, utanríkisráðherra BNA, og gaf sterklega í skyn að ekki væru nægar ástæður til innrásar. Einnig sagði El Baradei að ekki væru neinar sannanir fyrir virku kjarnorkuvopnaprógrammi Íraka. Eftirlitsskýrslu Hans Blix má lesa hérna.

Þetta mun hugsanlega fresta stríði um óákveðin tíma en verður þó enn að teljast ólíklegt að ekki verði að árás. Við stöndum þó enn í þeirri von að ekki þurfi að myrða 3-500.000 óbreytta borgara, að ekki verði að olíukreppu og frekara falli gjaldmiðla o.s.frv. Umstangið í kringum væntanlega árás hefur þó haft verst áhrif á sjálf Bandaríkin. Þar hefur dollarinn hríðfallið, fólk er farið að teipa sig inni í húsum sínum eða fela sig í kjöllurum í hræðslu sinni við hryðjuverkaárásir og fólk er farið að kaupa gull frekar en verðbréf til að tryggja afkomu sína að afloknu umstangi. Þá er maður farinn að spyrja sig hvers virði það sé að ráðast á Írak. Er það virkilega svo mikils virði að Bush, Rumsfeld og nú síðast Powell, séu tilbúnir að leggja líf og afkomu þegna sinna í hættu. Eða er Bush bara svona hrikalega vitlaus í fjármálageiranum.

Að lokum vil ég benda á það að allar helstu ræður á Alþingi Íslendinga, hjá NATO, SÞ, stefnuræður Bandaríkja forseta og stærri málum hjá ESB er útvarpað, oftar en ekki beint, í þætti Hallgríms Thorsteinssonar. Hann er á útvarpi Sögu dag hvern á milli 15 og 17 og ætti enginn að missa af honum.


ÁGÁ

Powell grípur úr lausu lofti

Colin Powell utanríkisráðherra Bandaríkjanna er orðinn mikið fyrir að ákveða hluti, breyta þeim eftir eigin höfði og kasta þeim svo framan í heiminn. Hann hefur lengi haldið fram tengslum Íraks og Al Quada á þess að hafa fyrir því sannanir. Athygli vekur að einungis Blair og Powell er nógu vitlausir til að halda þessu fram. Það hefur hins vegar margoft komið fram meðal prófesora og leiðarahöfunda stórra dagblaða eins og N.Y. Times og Washington Post að tengslin séu ekki til staðar. Það helsta sesm mælir með því að Bin Laden og félagar séu að hanga í Írak er það að í N-hluta Írak, þar sem völd Saddam Hussein er lítil sem engin, er talið að séu æfingabúðir Al Quada.

Þetta er náttúrulega allt ljómandi skemmtilegt enda ekki hægt að grípa til alvöru aðgerða án þess að þær séu í nafni ,,Stríðsins gegn hryðuverkum." Í gær kom Bin Laden svo fra á sjónvarpstöðinni Al jazeera þar sem hann lýsti stuðningi við Írösku þjóðina, sagði árás á hana vera árás á Íslam o.s.frv. Vegna þessara yfirlýsinga Bin Laden hefur vinur okkar Colin Powell ákveðið að sönnuð séu tengsl og samstarf Al Quada og Saddam Hussein. Hann segir einfaldlega ,,Þar sem Bin Laden lýsir yfir stuðningi við Írak, þá sannast tengslin." Sennilega mun hann sanna hryðjuverkatengsl mín og Real Madrid fljótlega, enda hef ég oft lýst yfir stuðningi við þá glæpamenn og hlýt því að vera nátengdur þeim. Það sem er nú undarlegast við þessa fáránlegu fullyrðingu Powels er það að í ræðu Bin Laden kemur fram megn vanþóknun á Saddam og hans stjórnarháttum, hann er kallaður sósíalisti, heiðingi og ýmsum illum nöfnum. Bin Laden leggur stuðningsyfirlýsinguna þannig fram að hann og aðrir múslimar neyðíst til að styðja baráttu Saddam.

Ef þetta sannar hryðjuverkatengsl þá held ég að orðið sannanir hafi endanlega misst alla meiningu, enda hefur það verið að gerast hægt og rólega í þessar Íraksdeilu. Fyrir mér er þessi stuðningur svona eins og þegar KR og Valur eigast við í knattspyrnu og maður hugsar með sér ,,Ætli ég verði ekki að halda með Val, því ég þoli ekki KR"

ÁGÁ

Powell sannar næstum því vopnaeign Íraka

Í dag var fundur hjá öryggisráði SÞ og urðu þar stórtíðindi. Colin Powell, utanríkisráðherra Bandaríkjanna, mætti vel undirbúinn á fundinn og sýndi töluvert magn sönnunargagna sem þó voru að mestu vitnisburðir fyrrum hermanna Írakshers. Ég hlustaði á meiripart ræðu hans á útvarpi sögu þar sem hún var send út í þætti Hallgríms Thorsteinsson (ath. að ættarnöfn eru ekki beygð eins og íslensk eftirnöfn). Powell kom bara ágætlega útúr þessu og er ekki laust við að hann hafi að einhverju leiti fullnægt kröfum okkar sem getum ekki samþykkt stríð án sannana. Sannanirnar voru þó eins og áður sagði vitnisburðir og ágiskanir út frá gervihnattmyndum og mun stórmiðillinn arnigunn.tk því ekki samþykja innrás Bandaríkjanna inn í Írak enn sem stendur.

Hér má lesa ítarlega um ræðu utanríkisráðherrans, en ef smellt er á fyrirsögnina að ofan er hægt að skoða stutta frétt um málið á mbl.is

Sjúkrahússparnaður

Rannveig Guðmundsdóttir lagði fram fyrirspurn á háa Alþingi í gær varðandi sjúkrahúskostnað. Ég ætla ekki að útlista því sérstaklega hér en vísa á fréttablaðið.

Ég fékk hugmynd sem gæti nýst sjúklingum vel er ég las fréttina um Rannveigu og hef hugsað mér að deila henni með lesendum mínum. Hugmyndin er sú að ef þú er veikur, ekki með flensu heldur alvarlega, þá skaltu kvarta rosalega, fara jafnvel að gráta vegna sársauka og missa andann í tíma og ótíma. Þetta veldur því að þú þarft að gangast undir fleiri rannsóknir en ella, en þú þarft ekki að borga fyrir þær. Þetta er reyndar allt háð því að þú virðist svo skelfilega veikur að það þurfi að leggja þig inn. Staðreyndin er nefinlega sú að þeir sem gista á spítala þurfa ekki að greiða fyrir þjónustuna. Þeir sem koma hinsvegar á sjúkrahúsið, fara í nokkrar rannsóknir og eru sendir heim, þurfa að greiða fleiri þúsund kr. fyrir sérfræðiþjónustu. Því er mun hagkvæmara að vera, eða þykjast, mikið veikur.

Ég veit að þetta sparnaðarráð er alls ekki þjóðhagslega hagkvæmt en ef við stöndum saman, öll sem eitt, í nokkur ár, og þykjumst miklu veikari en við í raun erum, þá mun kerfinu verða breytt og þetta ósamræmi lagað. Ég er ekki að leggja til að hár sjúkrahúskostnaður verði lagður á greyin sem liggja mánuðum saman á sjúkrahúsum en svona ósamræmi fær fólk bara til að fylgja mínum ráðum.

Þetta sparnaðarráð var í boði arnigunn.tk

Nýjir og betri tímar?

Í dag stöndum við á tímamótum af tvennum sökum. Í fyrsta lagi er teljarinn kominn upp í 1000. Sem barn þá nennti ég aldrei að telja upp i þúsund, en Heiða frænka taldi stundum miklu lengra. Mér fannst það líka eitthvað svo tilgangslaust eftir að ég fattaði táknið fyrir óendanlegt. Því var bara hægt að segja það og þá var maður búinn að telja miklu lengra en Heiða frænka. Þegar kemur að heimasíðunni, þá þarf maður víst að vera með svona teljara ef maður ætlar að vera kúl. Hann sýnir hversu margir, eða í mínu tilviki fáir, fletta síðunni manns og koma í veg fyrir að maður þurfi að telja sjálfur. Jæja, hann er allavega kominn upp í 1000.

Á þessum tímamótum hef ég ákveðið að breyta um útlit á síðunni, eins og ég sagði í gær, og held að ég haldi mig bara við þetta rauða og bláa. Þannig hef ég opnað síðuna formlega með hinu nýja útliti og óska lesendum að sjálfsögðu til hamingju með það.


ÁGÁ

The look of love

Fyrirsögn er titill lags eftir Burt Bacharach, en hann er einn af mínum uppáhalds tónlistarmönnum. Lagið hefur unnið sér það helst til frægðar að vera sungið af Dusty Springfield og koma fram í kvikmyndinni ,,Casino Royale," einni frægustu kvikmynd Peter Sellers. Peter Sellers er öllu þekktari fyrir leik sinn í kvikmyndinni um bleika pardusinn, þar sem hann fór með hlutverk leynilögreglumannsins Jaques Clouseu.

Allt undantalið breytir því ekki að hið nýja útlit síðunnar minnar er ekki útlit ástarinnar, heldur er það bara nýtt af því að ég vil ekki vera eins og betarokk eða ámóta skítapakk. Því ákvað ég að breyta litunum aðeins. Ég kann samt sem áður mjög takmarkað í svona forritunardóti og því verð ég að prófa mig áfram næstu daga. Þetta á eflaust eftir að gera fjölmargan manninn súran og jafnvel skúffaðan, en ég skal bara reyna að vera þeim mun duglegri við að birta pistla og annað góðgæti til að bæta fyrir miskann. Þeir glöggustu hafa væntanlega einnig glöggvað sig á því að ég hef íslenskað spássíuna með hlekkjunum og er bara ansi stoltur af. Það tók heilar 6 mín að læra að rita stafi upp á íslenska mátann og því er ekki undarlegt að ég hafi ekki lagt í það fyrr, enda hefur mikið verið að gera í annars viðburðalitlu lífi mínu.

Vanhæfni íþróttafréttamanna og hirðfíflanna

Nú hefur Ísland lokið við 9 af 10 leikjum sínum á HM (taldi sjálfur í huganum, getur verið vitlaust). Eftir alla þessa leiki má með sanni segja að íslenska liðið hafi sannað máttleysi sitt gagnvart bestu liðum heimsins. Þeir hafa ekki spilað einn leik af jöfnuði, þ.e. án þess að missa dampinn og hafa ekki unnið neinn leik óvænt. Það sem liðið hefur gert er að sigra í nákvæmlega þeim leikjum sem við töldum öruggt að vinna, þ.e. Portúgal og Pólland. Þetta eru lið sem eiga að vera slakari en Ísland, eru lægra skrifuð, æfa við verri aðstæður o.s.frv. Því er ekki hægt að hrósa fyrir þessi afrek, sérstaklega í ljósi þess að þessir leikir voru íslenska liðinu mjög erfiðir.

Eftir þetta mót stendur íslenska liðið kannski uppi með sæti á ÓL í Aþenu, en líklega ekki neitt. Samt sem áður hafa íþróttafréttamenn mært þetta lið í hvívetna, talað um það að venjulega eftir að liðið hafi staðið sig vel á stórmóti, þá drulli það á sig á því næsta o.s.frv. Er þetta virkilega eitthvað til að vera stoltur af? Að liðið geri allt sem við töldum sjálfsagt, og ekkert meir? Nei, að sjálfsögðu ekki, þetta mót hefur verið skítlélegt, við erum búnir að drullast áfram, þrátt fyrir að vera í léttasta riðli HM líklega frá upphafi, þá höfum við samt drullast. Og hvað segir Samúel Örn við því, jú, hann segir að við séum á meðal 8 bestu í heimi. Þvílíkir draumórar.

Það er orðið óþolandi hvað íþróttafréttamenn og lukkudýrin sem sitja með þeim í sjónvarpssal og skiptast á skoðunum við þá geta gengið í blindni á eftir landsliðum okkar. Hvað þurfti Atli t.d. að tapa mörgum leikjum sem fyrir fram voru taldir gefins til að fá á sig einhverja gagnrýni. Og nú er það sama að gerast með Guðmund Guðmunds. Af því að hann kom Íslendingum í undanúrslit á EM, sem er vissulega góur árangur, þá má ekki gagnrýna hann. Þetta er óþolandi og held ég að hann ætti að sjá sóma sinn í því að biðja framkvæmdarstjórn HSÍ að byrja að leita að eftirmanni.


ÁGÁ