Helvítis HM
Þessi heimsmeistarakeppni í knattspyrnu ætlar að enda í vonbrigðum, og þeim allra mestu frá því að ég hafði fyrst vit á að fylgjast með árið 1990. Ég gleymi aldrei upphafsleik mótsins 1990, enda hafði ég skilning á máttleysi Kamerúna gagnvart Argentínu og hélt því með smælingjanum. Kamerúnar gerðu sér lítið fyrir og unnu Argentínu, 2-1 ef ég man rétt, þrátt fyrir að hafa misst 2 menn útaf (eða voru þeir þrír). Þessi eini leikur var nóg til að gera gott HM fyrir mig, sem þá var á áttunda aldursári.

Í dag geri ég meiri kröfur til keppninnar, en þessar kröfur hafa sannarlega gert mér lífið leitt. Þannig byrjaði ég á því að styðja mína menn til nokkurra ára, Tékka. Eins og undanfarin ár var ástæða til bjartsýni. Tékkar höfðu verið staðsettir í öðru sæti á heimslistanum fyrir mótið. Það er skemmst frá því að segja að Tékkar spiluðu einn góðan leik og tvo mjög slaka. Þeir urðu eftir í riðlinum.

Því næst leitaði ég til Spánverja. Ég hugsa að margir hafi hugsað, 4-5 keppnina í röð, að nú væri tími þeirra loksins kominn. En það var eins og fyrri daginn. Spánverjar spiluðu mjög vel, og kannski skemmtilegasta boltann, í riðlakeppninni. Þegar kom svo að því að mæta arfaslöku liði Frakka urðu þeir allt í einu miðlungslið en Frakkar fóru að spila heimsklassabolta. Óþolandi.

Eftir þessi vonbrigði var nærtækast að snúa sér bara að Brasilíu, enda ekki hægt annað en að halda pínu með þeim. Þeir hafa spilað skemmtilegan bolta síðustu... öll mót. Leikur liðsins var þó alls ekki eins skemmtilegur og undanfarin mót og þeir duttu úr fyrir Frökkum sem voru sennilega að sýna besta fótboltann sem spilaður hefur verið á mótinu.

Eftir enn ein vonbrigðin var ég hættur að halda með liðum. Ég vonaði bara að úrslitaleikurinn yrði á milli Þýskalands og Portúgal. Þjóðverjar svo sannarlega búnir að standa sig vel og Portúgal með frekar skemmtilegt lið sem er óhrætt við að beita handalögmálum. Ítalir hins vegar búnir að spila ódrengilega og ég ekki enn farinn að sætta mig við það að Frakkar geti bara dundað sér í einhverri skítaspilamennsku í riðlakeppninni. Mér fannst það hreinlega móðgandi hin liðin í riðlinum. Þjóðverjar duttu út í gær og ég geri ráð fyrir að Portúgalir fari í dag. Það bendir flest til þess að ég eigi eftir að horfa á úrslitaleikinn af skyldurækni fremur en áhuga.