Ætli Dóri tóri?

Nú er loksins komin lausn á ,,Ingibjargarmálið" eftir skemmtilegar æsifréttavikur. Þórólfur Árnason mun taka við sem Borgarstjóri, en Ingibjörg halda sæti sínu sem borgarfulltrúi.

Halldór mikli Ásgrímsson hefur sýnt á sér mikinn beyg undanfarið og er sá beygur orsakaður af könnun sem kom fram í DV miðvikudaginn fyrir jól. Þá kom fram að Dóri ætti þingsæti sitt ekki víst og mátti rekja þær breytingar til nýfædds framboð Ingibjargar. Halldór brást frekar skjótt við og talaði afdráttarlaust um það að Ingibjörg gæti ekki bæði leitt sameiginlegt framboð þriggja flokka og verið í samkeppni við þessa sömu flokka í þingkosningum. Alfreð Þorsteinsson fylgdi formanni sínum í einu og öllu og tók í sama streng. Þannig ,,hrökklaðist" Ingibjörg úr borgarstjórastóli og ákvað að beita sér af fullum krafti í landsmálunum.

Þá spyr maður sig, enn einu sinni, hvort að Dóri hafi málað sig út í horn, og hvort að það horn hafi nokkuð verið hornið við bakdyr hins háa Alþingis (annars hef ég aldrei heyrt um neinn fara út bakadyramegin í pólitík). Það sem Halldór gerði, var jú að kollvarpa megin ádeilu sjálfstæðismanna á Ingibjörgu, en hún fólst í því að Ingibjörg hefði lofað kjósendum sínum að sitja út kjörtímabilið sem borgarstjóri. Nú hefur Bændaflokkurinn hins vegar ,,bolað" henni af stóli borgarstjóra og ,,neytt" hana til að snúast af fullri hörku geng flokksmönnum í alþingiskosningum. Ef svo ólíklega vill til að Ingibjörg komist inn, og framsókn nái ekki inn manni (þ.e. Dóra stórbónda), þá held ég að þeir geti sjálfum sér um kennt. Það voru jú þeir sem neyddu kellingargreyið til að brjóta ,,loforð" sitt við kjósendur.

ÁGÁ

Bókmenntagagnrýnin

Úr því að nú eru jól og maður er farinn að lesa bækur aftur þykir mér rétt að lyfta þessum vef á aðeins hærra menningarlegt plan og setja hér inn smá bókmenntagagnrýni. Ég las Samúel í gær og er byrjaður að lesa bókina ,,Hann var kallaður þetta," eftir David Pelzer. Hér er umsögn mín um Samúel.


Samúel - e. Mikael Torfason

Bókin Samúel fjallar, eins og gefur að skilja, um Samúel. Hann er geðtruflaður, líklega haldinn geðklofa eða geðklofalíkri persónuröskun, og hefur ýmsar ranghugmyndir um heiminn í kringum sig. Hann á, að því er virðist, í mjög afbrigðilegu sambandi við konu sína og móður og kemur með eindæmum illa fram við báðar.
Samúel býr í smábæ við Aarhus (Árósa) í Danaveldi. Hann hefur óbeit á því samfélagi er hann lifir í og er skipulega að berjast gegn nýfasismanum sem þar á sér stað. Hann leitar í félagskap anarkista og múslima, þar sem hann er að skipuleggja byltingu með skrifum bókar.
Í gegnum bókina á Samúel í baráttu við raunveruleikann sem hann afneitar staðfastlega og telur sig auðveldlega geta flúið. Á endanum fer Samúel yfirum með ófyrirsjáanlegum afleiðingum og tekur bókin þá skref í aðra átt.

Þessi saga Mikaels er frábærlega vel skrifuð og samsett. Hún kemur verulega á óvart og heldur manni ævinlega við efnið. Í fyrrihluta bókarinnar byggir frásögnin að mestu leiti á hugsunum Samúels og því hvernig fortíðin hefur mótað hann. Seinna kemur í ljós að ekki er allt sem sýnist og verður sagan aftur fersk og í raun er eins og maður sé að byrja læra um hann Samúel upp á nýtt í seinni hlutanum.

Áberandi í bókinni eru róttækar hugsanir vitfirrings sem hefur fengið nóg af hinum einföldu gildum vesturlanda og yfirgangi þeirra í heimsmálum. Þar kemur fram óbeit á því hvernig fólk kýs að loka augunum fyrir óförum heimsins og loka sig í varðhald neyslunar og lífsgæðakapphlaupsins. Bókin er hápólitísk og tekur fast á málum innflytjenda á norðurlöndum, ástandinu í miðausturlöndum og hverskyns þjóðernisrembingi og rasisma. Einnig eru Danir gagnrýndir harkalega en það er fremur vegna ytri aðstæðna bókarinnar, ekki vegna óbeitar höfundar í garð baunverja (enda býr hann í Danmörku).

Ég mæli með þessari bók fyrir hvern sem hefur fastmótaðar skoðanir á heimsmálum eða áhuga á sálarástandi hinna veiku og afbrigðilegu.

Hlutfallareikningur í Palestínu

Hér er frétt af mbl.is sem birtist þar á aðfangadag:

Barn lést í átökum á Gaza-svæðinu

Palestínskt barn lét lífið þegar ísraelskir hermenn hófu skothríð úr skriðdreka á norðanverðu Gaza-svæðinu í dag. Barnið lést þegar það varð fyrir sprengjuflís. Þá særðist einnig Palestínumaður þegar árásin var gerð í Jabalya-hverfi. Alls hafa 2.785 manns látið lífið í átökum Ísraela og Palestínumanna frá því uppreisn Palestínumanna hófst fyrir rúmum tveimur árum. Alls hafa 2.055 Palestínumenn fallið en 681 Ísraeli.

Fyrir talnaglöggva menn, eða fólk með reiknivél, segir þetta okkur að rúm 24% látinna eru Ísraelsmenn. Þetta skilur eftir 76% látinna Palestínumanna. Þrátt fyrir þetta eru það Palestínumenn sem eru hryðjuverkamenn en Ísraelar eru göfugir hermenn sem eru að verja land sitt. Eða að verja land annarra sem ætlunin er að verði land þeirra á endanum. Maður spyr sig, er líf Ísraelsmanna þrefalt verðmætara en líf Palestínumanna? Samt gengur það ekki upp því að þó að Ísraelsmenn hafi myrt þrefalt fleiri en Palestínumenn, þá eru þeir samt ekki hryðjuverkamenn. Þannig hlýtur Ísraelskt mannslíf að vera að lágmarki 5 sinnum verðmætara en líf Palestínumanns. Loksins er hægt að setja verðmiða á mannslíf. Í dag getum við þakkað Könum og Gyðingum fyrir að verðleggja þessa neysluvöru og koma í veg fyrir að við séum að versla lélega vöru næst þegar við skjótum einhvern fjölskyldumann í hausinn.

ÁGÁ

Pyntingar hjá CIA

Það kemur fram í Washington Post að Talibanar og liðsmenn Al-Qaeda sæti pyntingum þar sem þeir sitja í fangelsi. Þetta vekur upp spurningar um það til hvers Genfarsáttmálinn var gerður. Var það svo að Bandaríkjamenn yrðu ekki pyntaðir ef njósnaaðgerðir þeirra mistækjust? Eða til að vernda hverskyns stríðsfanga sem hnepptir eru í varðhald á stríðstímum?

Bandaríkjamenn hafa reyndar sagt að það hafi ekki veirð stríð í Afganistan og því gangi Genfarsáttmálinn ekki í þessu tilviki. Það þarf þó enginn að segja mér að það hafi ekki verið stríð í Afganistan. Það sem vekur óhug er sú staðreynd að þeir sem þykjast leiðtogar hins frjálsa heims og veraldarlögregla, eru ekki skárri en KGB á hápunkti kaldastríðsins.

ÁGÁ

Sharon að afvegaleiða heimsbyggðina

Það kemur fram á fréttasíðum textavarpsins í dag að góðkunningi okkar, Ariel Sharon, hafi verið að stinga upp á því að Sýrlendingar geymdu gjöreyðingarvopn fyrir Íraka. Fallegt af honum að koma með þessa uppástungu, og skemmtileg tilviljun að þetta skuli einmitt vera eitt þeirra landa sem hefur einhver áhrif á friðarferli í miðausturlöndum. Sýrlendingar móðguðust eðlilega við þessar ásakanir og neituðu þeim, en Sharon viðurkenndi þá að þetta væru hreinar getgátur hjá sér.

Það hlýtur að láta manni líða eins og alvöru karlmanni að ásaka nágranna sína, glórulaust, um yfirhylmingu gjöreyðingarvopna, og sýnir þetta fólki hve mikill friðarvilji er til staðar af hálfu Ísraelsmanna. Hvaða ábyrgi ráðamaður kastar fram svona ásökunum þegar ástand er jafn eldfimmt og raun ber vitni. Enginn, enda telst Sharon seint ábyrgur ráðamaður. Með þessu áframhaldi verður eflaust komin lausn mála í Palestínu núna í sumar, þ.e. ef lausnin er að kasta múslimum á bálið og leyfa hinum vestræna heimi að hirða olíuna í jarðlögum landa þeirra.

ÁGÁ

ASÍ mótmælir

Fannst rétt að birta þessa frétt þar sem ég vakti máls á launum embættismanna í gær.

ASÍ: ÁKVÖRÐUN KJARADÓMS MÓTMÆLT

Grétar Þorsteinsson, forseti
Alþýðusambandsins, segir að sínir
félagsmenn myndu ekki slá hendinni á
móti 7% launahækkun eins og Kjaradómur
ákvað í stað 3% hækkunar. Hann segir
ólþolandi að laun ákvörðuð af Kjaradómi
eða kjaranefnd hækki meira en annarra.

Kjaradómur ákvað í gær að laun æðstu
embættismanna ríkisins og kjörinna
fulltrúa myndu hækka um 7% en laun
forseta Íslands um 3%.

Almennt hækka laun um 3% um áramótin en
meiri hækkun Kjaradóms er skýrð með því
að verið sé að bæta launaskrið sem ekki
hafi áður verið bætt.

Frétt fengin á textavarp.is/110

ÁGÁ

Bandaríkjamenn og Bretar tyggja enn á sönnunum

Athyglisvert það sem kom fram í fréttum sjónvarps fyrir tveim mínútum. Því er þannig háttað að stórveldin tvö eru enn að stögglast á því að þeir hafi sannanir fyrir gjöreyðingavopnum í Írak. Þannig er einnig komið að í Írak eru vopnaeftirlitsmenn, undir forystu Hans Blix, að leita að vopnun alla daga. Í viðtali við Blix, sem sýnt var í fréttum RUV, segir hann að stórveldin segjast í sífellu hafa þessar sannanir. Hann segist hins vegar undrandi yfir því að ekki sé þá hægt að segja eftirlitsmönnum hvar vopnin eru. Þetta er athylisvert að heyra frá slíku mikilmenni, og verða efasemdirnar um réttmæti árásar sífellt meiri. Að sama skapi hlýtur sú kenning að þetta snúist einfaldlega um olíu Íraka að styrkjast í sessi. Hvernig er hægt að trúa mönnum sem segjast hafa sannanir en eru þó ekki tilbúnir að leggja þær fram. Seint telst það svo tilviljun að trúleysingjanum Saddam Hussein sé, af Bandaríkjamönnum, sagður besti vinur Bin Laden og aðstoði hann í heilögu stríði. Vissulega höfðu árásirnar á Bandríkin mikil áhrif á allt þjóðlíf þarlendis, en er ekki siðlaust að gera Saddam að blóraböggli sem afsökun fyrir því að stela olíunni af honum. Ég minni á að Saddam hefur verið ljúfur sem lamb, nánast alveg síðan í Persflóastríði.

ÁGÁ

Þjóðverjar fallast á að aðstoða Bush!

Nú er svo komið að Gerhard Schröder hefur samþykkt að aðstoða Bandaríkjamenn við árás á Írak. Eins og flestir muna, þá var Schröder andsnúinn árásum í kosningabaráttunni í Þýskalandi fyrir nokkrum mánuðum. Því telst það varla annað en hræsni og hentistefna hjá Schröder að samþykja aðstoð í dag. Hjá mér vaknar sú spurning hvort Bush og Schröder hafi verið búnir að ákveða þetta fyrirkosningar, en haldið því leyndu, þar sem Þjóðverjar eru í eðli sínu miklir hippar og ekki líklegir til að styðja árásina.
Það ber þó að taka það fram að aðstoð Þjóðverja felst í eftirliti með Bandarískum herstöðvum, ekki hjálp við sjálfan hernaðinn. Á textavap.is segir að Schröder vilji leggja fram 2.000 hermenn til gæslu herstöðva Bandaríkjahers í Þýskalandi. Því er ekki hægt að saka Schröder um algera undirgefni eða annan eins viðbjóð þannig að hræsnin er væntanlega í lágmarki á pólitískan mælikvarða. Fannst sam rétt að benda á þessa stefnubreytingu Schröders.

ÁGÁ

Laun æðstu embættismanna að hækka verulega!

Laun þegna landsins hækka samkvæmt kjarasamningum um 3%, um áramót. Laun æðstu embættismanna hækka þó um 7%, sem er eðlilegt hjá fólki sem skammtar sér sín eigin laun. Þó eru laun forseta Íslands hækkuð um sömu prósentu og laun annarra þegna, þ.e. um 3%. Þó eru það laun hans sem eru umtalsefni mitt að þessu sinni.

Forseti Íslands, 1.460.156 krónur
Forsætisráðherra, 729.938 krónur að meðtöldu þingfararkaupi en aðrir ráðherrar, 663.694 krónur að meðtöldu þingfararkaupi
Forseti Hæstaréttar, 528.705 krónur en aðrir hæstaréttardómarar 480.584 krónur.
Ríkissaksóknari 480.548 krónur
Ríkissáttasemjari 459.586 krónur
Biskup Íslands, 464.105 krónur
Dómstjóri í Héraðsdómi Reykjavíkur, 440.713 krónur en aðrir dómstjórar 398.341 króna
Héraðsdómarar 384.342 krónur
Umboðsmaður barna 382.468 krónur
Þingfararkaup alþingismanna, 368.719 krónur

Þetta verða mánaðarlaun æðstu embættismanna okkar Íslendinga. Erum við tilbúin að borga þessar upphæðir?

Athygli vekur að við borgum forseta Íslands 1.4 millj. á mánuði, fyrir að sækja veislur og skrifa undir lög. Ég get ekki séð að starf forseta feli í sér annað en að vera vel að sér um ýmis málefni, klæða sig vel, taka flestu með jafnaðargeði, gæta viss hlutleysis og fylgjast vel með fjölmiðlum. Þetta er svona u.þ.b. það sem góður fjölmiðlamaður þarf að gera, þ.e.a.s. fylgjast vel með og gæti einhvers hlutleysis. Þeir þurfa þó ekki að klæða sig vel eða sækja veislur en það er líka bara bónus forseta.

Hvernig væri að við myndum fá Illuga Jökulson í forseta stólinn. Hann er sélega vel að sér um málefni utanríkis sem innan, getur gætt hlutleysis og væri örugglega tilbúinn að fá töluvert lægri laun. X Illugi 2004.

Og hvernig er það réttlætanlegt að laun manna í ábyrgðarstöðum, s.s. ráðherrar, fá innan við helming launa forsetans, sem þarf þó ekkert að gera annað en að samþykja það sem ráðherrar skrifa. Ég er ekki að segja að ég sé voðalega hlyntur sitjandi ráðherrum en ands... þeir afkasta nú meiru en grísinn. Ég sé ráðherra heldur ekki fá frítt húsnæði, skrifstofu í einu flottasta húsi Þingholtanna eða lögreglufylgd á milli staða.

Staða forseta Íslands er hégómalegasta staða, ja, líklega í heiminum og batnar ekki við það að við skulum borga sautjánmilljónirfimmhundruðáttatíuogtvöþúsundáttahundruð- sjötíuogtvær isk. á ári fyrir að klippa á borða og sækja kokteilboð. Þetta er starf sem hvaða maður sem er, með 120 IQ, gæti sinnt.

Losnum við skrauthaukinn og látum sendiherrana kynna landið erlendis, það er nóg að þeir sæki kokteilboðin.

ÁGÁ

Heimildir um laun embættismanna fengnar á www.mbl.is

Dæmalaus yfirgangur, gagnrýni og umræður

Nú hef ég bætt á þessa forlátu síðu svokölluðu ,,Forum" eða spjalli. Þetta er verulegt lýti á síðunni og mun stoppa stutt við, eða þangað til að ég get fengið comment við greinarnar. Hérna er allavega hægt að kvarta yfir því sem ég skrifa þó að commentin séu miklu betri. Þangað til verðið þið þó báðir að sætta ykkur við þetta ... eða voruð þið þrír?

Myndskreyttar viðbætur og framtíðin

Nú er svo komið að ég hef bætt verulega safn hlekkja, eða krækja ef þið viljið, á síðu þessa. Þetta eru að miklu leiti pólitískir hlekkir. Eins og sést bersýnilega á skrifum mínum er ég félagshyggjumaður, kannski krati ef út í það er farið, en læt það þó ekki hindra mig í að leið ykkur í hendur íhaldsins, eða jafnvel SUS-ara með hlekkjum þessum.
Endilega skoðið þessar síður, þær eru hver annari áhugaverðari.

Svo vil ég minna á að ég hef sett upp myndaalbúm þar sem sjá má marga frægustu menn mannkynssögunar. Þarna er að finna margar áhugaverðar myndir og af mörgum áhugaverðum mönnum, og hef ég brugðið á það ráð að birta reglulega stutta, sögulega pistla um þessa menn, enda eru þeir margir hverjir í miklu uppáhaldi hjá mér, hvort sem er, fyrir umbætur eða illvirki.

Fljótlega mun ég svo koma upp álitum við greinarnar, eða um leið og skítafyrirtækið HaloScan leyfir mér að notfæra mér fría þjónustu þess. Þá vona ég að þeir fáu sem lesa þessa síðu muni gagnrýna þessi skrif, sem annars eru yfir gagnrýni hafin.

Kv. Árni Gunnar

Blair segir árás ekki óhjákvæmilega

Nú eru Bretar farnir að reyna að draga úr háværum röddum sem segja þá undirgefna Kananum. Í frétt mbl.is (upprunalega frá AP) segir Blair því fara fjarri að árás á Írak sé yfirvofandi og varnarmálaráðuneytið segir að enn sé verið að leita lausn mála með diplómatískum leiðum.

Þá er spurt, er það rétt að ekki sé búið að ákveða árás á Írak, eða er Blair að reyna að sefja múginn?

Finnar utan NATO!

Finnska ríkisstjórnin var að gefa það út að þeir sæju enga ástæðu til að vera í NATO, sem væri stjórnað af Bandaríkjamönnum. Þeir telji að ríki Evrópusambandsins fyllilega hervædd, og þeir þurfi ekki að ganga í hernaðarsamtökin, þrátt fyrir að fyrrum austantjaldsríki gangi nú inn í sambandið í hrönnum. Ég vil óska Finnum til hamingju með þessa sjálfstæðu ákvörðun, sem sýnir greinilega að Finnar hafa ekki áhuga á að elta Kanann í vopnaskaki sínu. Eitthvað annað en við Íslendingar sem þykjumst hafa einhverjum skyldum að gegna í varnarmálum heimsins, og teljum okkur geta fengið betri verslunarsamninga með því að sleikja endaþarm stórveldanna í glórulausri baráttu þeirra fyrir olíu miðausturlanda.

Stephen Biko (1946 - 1977)

Stephen Biko fæddist árið 1946 í King William´s Town, í Austurhöfðafylkinu í S-Afríku. Hann hóf læknisnám árið 1966 við Natal háskóla. Hann var gerður brottrækur frá háskólanum sökum róttækni í pólitík, en hann beindi kröftum sínum gegn hvíta minnihlutan landsins og aðskilnaðarstefnunni.

Biko beitti þeirri aðferð á blökkumenn Suður-Afríku, að halda uppi áróðri sem sagði að hugur hinna kúguðu væri mikilvægasta vopnið í baráttu þeirra gegn kúgendum sínum. Hann tók þátt í stofnun fjölda samtaka, þ.á.m. Vitundarhreyfingu blökkumanna og síðar Stúdentasamtök S-Afríku. Þessi samtök voru óháð stúdentasamtökum þeim er fyrir voru, og var stjórnað af hvítum stúdentum. Biko var fyrsti forseti samtakanna, en hélt áfram að hjálpa til við stofnun fleiri frelsissamtaka blökkumanna. Árið 1972 komu Stúndentasamtökin, ásamt um 70 öðrum samtökum, á Ráðstefnu Blökkumanna í S-Afríku, og var Biko útnefndur heiðursforseti.

S-Afríska þingið aðhafðist lítið í fyrstu gegn frelsissamtökum þessum, en þegar áhrif þeirra jukust gripu þau til harðræðis. Biko var meinaður aðgangur að hinum ýmsu viðburðum árið 1973, og handtekinn nokkrum sinnum.

Í ágúst 1977 var hann settur í varðhald og barinn grimmilega af lögreglunni. Hann féll í dá og dó innan mánaðar frá handtöku.

Biko er enn minnst í S-Afríku, enda er misskipting enn mikil þar.




Má benda á það að hinn ágæti, breski tónlistarmaður, Peter Gabriel gaf út lag í minningu Stephen Biko, sem hét einfaldlega ,,Biko," árið 1980. Það átti geysilegum vinsældum að fagna, enda var þetta enn vinsælt útvarpslag á þeim tíma sem ég man eftir mér, sem er líklega í kringum 1985-´86.

Augusto Pinochet

Augusto Pinochet Ugarte fædddist árið 1915, í Santiago, höfuðborg Chile. Hann útskrifaðist frá herskóla Chile árið 1936, og óx í tign innan hersins og endaði sem yfirforingi hans undir stjórn Salvador Allende.

Bandaríkjamenn fengu Pinochet til liðs við sig í stefnu sinni að losa öll ríki undan marxistasjórn, og tóks honum með hjálp kanans að steypa Allende af stóli árið 1973, árið eftir að hann varð yfirforingi hersins.

Eftir að Pinochet skipaði sig forseta árið 1974 hóf hann að bæla niður vinstrihreyfingar í landinu. Ríkisstjórn hans byrjaði að handtaka þúsundir manna fyrir skoðanir sínar, og voru margir myrtir, pyntaðir eða hurfu sporlaust. Aðrir fengu að sitja í fanglesi við bágan kost í áratugi eða til lífstíðar og flýðu þúsundir landið. Árið 1977 fordæmdu sameinuðuþjóðirnar Pinochet, fyrir pyntingar á andstæðingum sínum.

Árið 1980 var hann kjörinn forseti til átta ára, þrátt fyrir ofsóknir sýnar. Árið 1986 lifði hann af morðtilraun og fór þá að taka enn harðar á andstæðingum sínum. Þetta leiddi þó til þess að kjósendur voru ekki tilbúnir að halda kalli til annarra átta ára og missti hann forsetasæti sitt árið ´89 í þjóðaratkvæðagreiðslu. Hann hélt þó sæti sínu sem yfirmaður hersins og lét ekki af þeim störfum fyrr en árið 1998. Þá gekk hann í starf öldungardeildarþingmanns, en það starf fékk hann gefins til lífsstíðar vegna lagaákvæða sem gefa fyrrum forsetum lífstíðarsæti í öldungadeild chileska þingsins. Þessi staða hans gerði hann ósakhæfan í heimalandinu gegn hvers kyns kærumálum gegn honum, vegna glæpa sem hann framdi í forsetastóli. Þrátt fyrir þetta var ekki ómögulegt að lögsækja hann annars staðar í heiminum, og þegar hann dvaldi á sjúkrahúsi á Bretlandi árið 1998, kröfðust Spánverjar að hann yrði framseldur vegna mannréttindabrota sinna. Chileska ríkisstjórnin krafðist þess að hann yrði látinn laus á þeim forsendum að hann hefði diplómatísk réttindi sem öldungardeildarþingmaður. Árið eftir gátu Bretar kært Pinochet vegna ákvæða í alþjóðlegum mannréttindasáttmála frá 1988.

Vegna heilsuleysis þjóðarmorðingjans var hann látinn laus af Bretum árið 2000, en skömmu eftir heimkomu hans til Chile, úrskurðaði Hæstiréttur þarlendis að hann skildi afsala sér öllum réttindum sem segðu að ekki mætti sækja hann til saka vegna brota sinna. Þá var honum hneppt í stofufangelsi sem dæmt var ógillt nokkrum mánuðum seinna, þar sem Hæstiréttur úrskurðaði hann sem samverkamann, þ.e. ógildaði beina aðild hans að morðum, mannránum og pyntingum. Mál Pinochet er enn lifandi í Chilesku réttarkerfi.

Þetta er gott dæmi um hentistefnu Bandaríkjamanna í utanríkismálum. Þeir hafa í gegnum tíðina valið sér bandamenn, nær einungis eftir stjórnmálaskoðunum. Ekki skiptir máli hvort viðkomandi er líklegur til að útrýma stórum hluta þjóðar sinnar, svo lengi sem hann er ekki kommi, og getur haldið vinstrisinnum í skefjum (sbr. Pinochet, Batista á Kúbu Saddam Hussein og Talíbanarnir í Afganistan). Þetta er allt frábært fólk sem Kaninn getur sannarlega státað af að hafa komið til valda, og þurft svo kannski að aflífa nokkrum áratugum seinna.

Kaldhæðnislegt hvað Bandaríkjamönnum tekst alltaf að hjálpa ,,góðu köllunum," ekki satt?

Heimildir um Pinochet fengnar á Encarta.com

Upprisan o.fl.

Nú hefur síða þessi ekki verið virk síðan í júní og þess vegna hefur örugglega enginn séð hana síðan í júlí. Nú verður vondandi einhver breyting þar á, þar sem ég er við það að ljúka námi á framhaldsskólastigi og er ekki enn búinn að fá vinnu fyrir vorið og mun því líklega hafa einhvern tíma aflögu, allavega í fyrstu.
Hér munu því vonandi verða einhverjir reiðispistlar annað slagið og fleira góðgæti. Það ber að hafa í huga að þetta er ekki einhver dagbókarsíða, enda hef ég lítinn áhuga á að deila deginum mínum með almenningi eða kunningjum á stafrænan hátt.