Nákvæmnisstríð!

Eitthvað gott að frétta? Ekki héðan allavega. Bandaríkjamenn og Bretar hafa lofað lágmarks mannfalli vegna tæknilegu vopnanna sinna. Þessi vopn eru þó ekki tæknilegri en svo að sprengjurnar eru farnar að falla á vægast sagt vafasömum stöðum. Það hlýtur t.d. að teljast óvenjulegt að sprengja Íran. Einnig er það ekki normal að sprengja Jórdanska rútu og það er alls ekki eðlilegt að sprengja breskar flugvélar eða klessa saman tveimur þyrlum.

Þessi fullkomna vopnatækni virðist þó ekki síst vera að koma niður á bandamönnum sjálfum, þó að þegar saman verður talið hafi óbreyttir borgarar væntanlega komið verst út. Þarna sjáum við eitt dæmi þeirrar gríðarlegu hræsni sem einkennir þetta stríð.

Miklu fullkomnari vopn. Algjört lágmarks mannfall. Íraska þjóðin er ekki óvinur okkar. Gereyðingarvopn eru smíðuð af myrkrahöfðingjanum, hver smíðaði napalm-sprengjurnar? Við ætlumst til þess að föngum verði þyrmt, á meðan við nauðgum, berjum og niðurlægjum fangana í Gunatanamo.
Hræsnin er yfirgengileg og reyndar ofar mínum skilningi. Það er ekki hægt að hafa tölu á þessu lengur.


ÁGÁ