Framsókn hjá Framsókn

Jón Kristjánsson gerði í dag góðverk. Hann tók ákvörðun sem verður, að ég held, fordæmisgefandi í virkjunarmálum Íslendinga í framtíðinni. Hann ákvað að virkja ,,rétt," þ.e. að hafa bæði umhverfis og hagkvæmnissjónarmið að leiðarljósi. Þetta er eitthvað sem bera að fagna og túlka sem fyrsta ásinn úr ermi Framsóknarflokksins í kosningabaráttunni. Þó skal ég ekki efast um heilindi og ást Jóns á náttúrunni. Ég kýs að útlista framkvæmdinni ekki hér, enda búið að skrifa um hana fleiri blaðsíður, bæði í frétta-, morgun-, og dagblaðsins.

Í ljósi þessarar frábæru ákvarðanar skipaðs umhverfisráðherra hafa þó heyrst gagnrýnisraddir þeirra sem aldrei eru sáttir. Þetta hefur einkum verið frá þeim félögum, Friðiriki Sophussyni og Steingrími J. Sigfússyni. Báðir eru mjög ósáttir, hvor í sína áttina. Það er lýsandi fyrir gróðahugsun landsvirkjunar að kvarta yfir þessu sem er annars frábær niðurstaða fyrir alla landsmenn, og landsmenn eiga víst Landsvirkjun. Einnig lýsir það ágætlega Þjóðverjalegum hippahugsjónum Steingríms að vera hreint út sagt fúll yfir því að ekki hafi verið hætt við virkjun algerlega. Þetta lýsir báðum mönnum ágætlega og vekur upp spurningar um það hvernig þessum mönnum er treystandi, hver í sinni stöðu.


ÁGÁ